Archive for January 2010

Με μεγάλο ενδιαφέρον παρακολουθώ αυτές τις μέρες τις ειδήσεις από την Ελλάδα, τόσο σε διεθνή όσο και σε Ελληνικά μέσα ενημέρωσης. Αυτό που όλοι διαισθάνονται εδώ και χρόνια, μια μεγάλη κρίση που αναβράζει στη χώρα, πλέον επισημοποιείται και από λογιστικής άποψης, αλλά και από την γοργή αλλαγή του πολιτικού σκηνικού.
Ο Πρωθυπουργός «εξοργισμένος» κατηγορεί τους «κερδοσκόπους», λες και υπάρχει κάποιος επενδυτής που δεν αποσκοπεί στο κέρδος, και λες και δεν βασίζεται αυτό τον καιρό σε τζογαδόρους κερδοσκόπους για να δανειστεί λεφτά και να εκπληρώσει τα σχέδιά του. Αν αυτοί οι επενδυτές είχαν μακροπρόθεσμα επενδυτικά σχέδια θα έβλεπαν ότι μακροπρόθεσμα η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει.
Εντωμεταξύ…
Ενώ οι κορυφαίοι αξιωματούχοι της χώρας, και πλέον ακόμα και της ευθραυστης Ευρωπαικής Ένωσης κάνουν μαραθώνια προσπάθεια για να βρούν 5 δις ευρώ το μήνα, και να προστατέψουν έτσι την ομαλή λειτουργία του κρατικού μηχανισμού και την πληρωμή μισθών και συντάξεων, σε πολλά μέσα ενημέρωσης είναι δύσκολο να διαλέξεις αν αυτό είναι καν η σοβαρότερη είδηση.
Ταυτόχρονα, κάποιοι αγρότες το βρήκαν σκόπιμο να αποκλείσουν τη χώρα και να κλείσουν δρόμους και σύνορα, ζητώντας 1 δις ευρώ το χρόνο σε επιδοτήσεις γιατι τα προιόντα τους φέτος είναι φτηνότερα από πέρσι. Οι συνδικαλιστές και η αντιπολίτευση όπως πάντα από κοντά – ακόμα και η αντιπολίτευση που μέχρι προχθές κυβερνούσε.
Θα ήταν η επιδότηση 1 από τα 24 δις ευρώ που πρέπει να δανειστεί η χώρα φέτος, ψάχνοντας δανειστές στα βάθη της Ασίας, και πληρώνοντας 7.5% επιτόκιο – σαν να δανείζεται από πιστωτική κάρτα. Και έτσι το 1 δις θα πληρωθεί διπλά και τριπλά σε διάφορους τοκογλύφους που θα βρεθούν τον καιρό τούτο.
Είναι οι ίδιοι αγρότες που στην κορυφή της φούσκας, όταν ο πλυθωρισμός κάλπαζε το 2005, το 2006 και το 2007, ανέβαζαν τις τιμές στις λαικές αγορές κατά 20% το χρόνο αναγκάζοντας τον τότε υπουργό να κατεβαίνει με τις κάμερες και να κάνει ελέγχους τιμών αυτοπροσώπως για να μην πεινάσουν οι χαμηλοσυνταξιούχοι.
Οι ίδιοι αγρότες που περιμένουν πως και πως να παραχωρηθεί η γή τους για οικιστική και τουριστική ανάπτυξη, και να κονομήσουν μια για πάντα.
Οι ίδιοι αγρότες που εκμεταλλεύονται πρόσφυγες Ινδούς και Πακιστανούς, χωρίς περίθαλψη και ασφάλιση, για να κάθονται στον καναπέ τους και να απολαμβάνουν τα κέρδη.
Οι ίδιοι που δεν δέχονται να εισφέρουν σε ταμεία κοινωνικής ασφάλισης, ούτε να εκδόσουν τιμολόγια και να πληρώσουν φόρους, αλλά θέλουν δωρεάν ιατρική περίθαλψη και σύνταξη, από ταμεία που χρηματοδοτούνται απευθείας από τον κεντρικό προυπολογισμό.
Και φυσικά οι ίδιοι που απαιτούν το κράτος να χτίσει δρόμους και λιμάνια για να εξάγουν την παραγωγή τους (και για να τους κλείνουν με τρακτέρ όποτε η παραγωγή δεν πάει καλά).
Δεν χρεώνω φυσικά την κρίση στους αγρότες. Στο κάτω κάτω δεν φταίνε αυτοί που για δεκαετίες τους έχουν πει ψέμματα για την οικονομική κατάσταση, που τους έχουν υποσχεθεί λαγούς με πετραχήλια και δεν έχει υλοποιηθεί τίποτα.
Εϊναι η διαμαρτυρία τους όμως ένδειξη ενός εγωισμού που κινδυνεύει να αποσταθεροποιήσει συνολικά την κοινωνική συνοχή της χώρας.
Και φυσικά για όλα αυτά θα πληρώσει όποιος κακομοίρης είναι «τυχερός» που έχει ακόμα δουλειά, και πληρώνει τους φόρους του θέλοντας και μη.
Οι «γενιά των 800 Ευρώ» δηλαδή, που έχει να επιλέξει ανάμεσα στα 800 και στην ανεργία του 17%.

Καιρός μα σφίξουν τα ζωνάρια.
